Powołani, by być blisko

Potem wyszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego Mk 3

Na górze Jezus powołuje apostołów. Nie wybiera najlepszych, ani najbardziej godnych zaufania, lecz tych, których sam chce. W tym gronie jest także Judasz. To pokazuje, że samo powołanie nie chroni przed zagubieniem, jeśli nie towarzyszy mu żywa relacja z Jezusem. Judasz pozostaje przy Nim, ale jakby obok. Jest obecny, a jednak nie słucha do końca. Wypełnia powierzone zadania, lecz nie pozwala, by Słowo dotknęło i przemieniło jego serce. Z czasem to, co własne, staje się dla niego ważniejsze niż Ten, który go powołał.

Jezus także nas powołuje — w codziennych sprawach, obowiązkach i relacjach. Czy pozwalamy Mu być Panem naszych serc, czy jedynie towarzyszem naszych planów? Można iść blisko Jezusa, a jednocześnie żyć coraz bardziej po swojemu. A On nie przestaje zapraszać, byśmy pozwolili Mu działać w naszym życiu i prowadzić nas swoją drogą.