Mówią o nich: „Niewidzialni Polacy”. „System produkuje bezdomnych 20-latków”

„Opowiemy wam historie, jakich niemało na świecie. My już je znamy, wy tego jeszcze nie wiecie” – rapują młodzi ludzie stojący na progu bezdomności lub już jej doświadczający. Wiedzieliście? Że dzieci, nastolatki i młodzi dorośli też żyją na ulicy? Że bezdomny to nie zawsze mężczyzna z ośmiomiesięcznym zarostem, podartą kurtką i reklamówką? Że bezdomność może mieć dziewiętnaście lat, spoko bluzę i słuchawki w uszach? Przechodziliście obok, ale nie zauważyliście. System też ich nie widzi.