Ku nowemu

Właśnie, lepsze jest posłuszeństwo od ofiary, uległość – od tłuszczu baranów. 1 Sm 15

Saul słyszy twarde, ale prawdziwe słowa, że Bóg nie ma upodobania w ofiarach, jeśli nie idzie za nimi posłuszeństwo. Zewnętrzne gesty religijne, nawet jeśli wyglądają pobożnie, tracą sens, gdy serce człowieka pozostaje zamknięte na wolę Boga. Bóg nie potrzebuje naszych darów, lecz życia przemienionego prawdą. Nie chodzi o mnożenie rytuałów, ale o wdzięczność i uczciwość. Wiara, która ogranicza się do form, przestaje być spotkaniem, a staje się jedynie obowiązkiem.

Wiara, skupiona na tym, co zewnętrzne  traci zdolność przyjęcia tego, co nowe.  Jezus nie neguje potrzeby praktyk religijnych, ale wskazuje, że nie można zamknąć Jego nauczania w dawnych schematach. Jego obecność domaga się świeżości serca, elastyczności, zdolności do zmiany myślenia. Nowe wino Ewangelii rozsadza stare bukłaki przyzwyczajeń, powierzchownej religijności i życia „jak dawniej”. Nawrócenie to proces, w którym uczymy się pozwalać Bogu działać głębiej, niż nasze przyzwyczajenia.