Baza, która przetrwa koniec świata. Nawet dziś ma swoje tajemnice

Historia kompleksu Cheyenne zaczyna się w latach 60. XX w., w samym środku zimnej wojny, gdy Amerykanie zdecydowali o budowie nowej bazy wojskowej dla oficerów systemu NORAD (North American Aerospace Defense Command), których chciano ochronić przed atakiem na USA z wykorzystaniem broni masowego rażenia. Z tego zadania ta niezwykła placówka wywiązywała się niemal przez 30 lat, gdy po rozpadzie Związku Radzieckiego Pentagon zdecydował, że kompleks może zakończyć swoją "nuklearną wartę", co stało się w 1992 r. Co ciekawe, ta podziemna baza jest jednak ciągle aktywna i odgrywa istotną rolę w strukturach amerykańskiej armii.

Kompleks, który jest jednocześnie bunkrem, został zbudowany ok. 600 m pod szczytem góry Cheyenne w stanie Kolorado, niedaleko miejscowości Colorado Springs, w samym środku Stanów Zjednoczonych. Taka lokalizacja, maksymalnie oddalona od rosyjskich czy chińskich granic, miała utrudnić wrogim bombowcom zrzucenie na nią bomby atomowej. Jak widzicie na zdjęciu wyżej, wejścia do kompleksu bronią dwa stalowo-betonowo wrota, każde o grubości metra i ważące 21 t. W czasach zimnej wojny jedne drzwi były zawsze zamknięte, a od tamtej pory tylko raz wydano rozkaz ich zamknięcia – w czasie ataków terrorystycznych na World Trade Center w 2001 r. "To najbezpieczniejsze miejsce na Ziemi", mówił kilka lat temu Steve Rose, jeden z dyrektorów placówki.

Sercem bazy Cheyenne jest siatka sześciu tuneli szerokości 12 m i wysokości trzech pięter, w których znajduje się 15 połączonych budynków ustawionych na gigantycznych stalowych sprężynach zdolnych do pochłonięcia wstrząsu wywołanego pobliską eksplozją broni jądrowej lub trzęsienia ziemi. Przed efektami broni masowego rażenia bazę w naturalny sposób chroni też granitowe wnętrze góry Cheyenne, dzięki któremu baza jest odporna na efekt uderzenia impulsem elektromagnetycznym towarzyszącym nuklearnej eksplozji. Jeśli zajdzie taka potrzeba, bazę można też odizolować od zewnątrz, w czym pomaga m.in. zbiornik wody pitnej pod bazą oraz zbiornik z paliwem dla generatorów, które mogą zapewnić energię elektryczną dla małego miasta.

Najważniejszym pomieszczeniem kompleksu jest jego centrum kontroli, nieduży, dźwiękoszczelny pokój o powierzchni 12 m kw., gdzie znajduje się monitory nadzorujące m.in. ruch powietrzny nad USA. Kompleks zawiera też inne pomieszczenia, gdyż od 2008 r. główną bazą systemu NORAD jest Powietrzna Baza Peterson, a kompleks Cheyenne stanowi jej "kopię zapasową". Znajdują się tu więc pomieszczenia, w których monitorowana jest cyberprzestrzeń, a także przestrzeń kosmiczna czy operacje wywiadowcze. "O wielu miejscach w bazie nie możemy rozmawiać", mówi wspomniany wcześniej Steve Rose. Warto też dodać, że kompleks skrywa nie tylko ściśle tajne lokacje, ale też siłownię, sklep, ambulatorium i kafeterię.

Jak nietrudno się domyślić, po zakończeniu zimnej wojny rola kompleksu w Cheyenne mocno podupadła, ale zmieniło się to już kilkanaście lat później, po wspomnianych wcześniej atakach z 2001 r. Przed uderzeniem samolotów pasażerskich w wieże World Trade Center, NORAD zajmował się bowiem wypatrywaniem zagrożeń poza granicami USA, natomiast tragiczne wydarzenia z Nowego Jorku zmieniły to podejście, a placówka zaczęła także monitorowanie samych Stanów Zjednoczonych. Dziś oficerowie służący w kompleksie Cheyenne regularnie wysyłają więc myśliwce US Air Force do przechwytywania prywatnych samolotów naruszających zakazaną przestrzeń lotniczą w USA, np. w rejonie, gdzie podróżuje akurat prezydent.