88-letni Clint Eastwood znów to zrobił. Ten film to prawdziwy majstersztyk ukryty w zasobach Netflixa

ZIZOO.PL

Clint Eastwood od dekad należy do grona tych twórców i aktorów, których kino trudno pomylić z jakimkolwiek innym. Zaczynał jako ikona westernów Sergio Leone, by później na stałe zapisać się w historii kina jako bezkompromisowy „Brudny Harry” - policjant, który na nowo zdefiniował ekranowego antybohatera i do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych bohaterów w historii filmów policyjnych.

Z czasem Eastwood przeszedł drogę od aktora do jednego z najważniejszych reżyserów Hollywood, tworząc takie tytuły jak „Bez przebaczenia”, „Rzeka tajemnic” czy „Za wszelką cenę”. Jego kino jest surowe, oszczędne w środkach, ale zawsze mocne emocjonalnie - skupione na człowieku, jego wyborach i konsekwencjach, które trudno cofnąć.

W „Przemytniku” staje po drugiej stronie barykady i wciela się nie w sprawiedliwego policjanta, którego tak dobrze znamy, lecz w człowieka, który sam przekracza granice prawa.

„Przemytnik” - ukryta perełka Netflixa z Clintem Eastwoodem w roli głównej

Na polskim Netflixie znów zrobiło się głośno o filmie „Przemytnik” z 2018 roku, w którym Clint Eastwood nie tylko reżyseruje, ale i gra główną rolę Earla Stone’a. To historia starszego mężczyzny w finansowych tarapatach, który przyjmuje z pozoru prostą pracę za kółkiem, a szybko trafia w sam środek narkotykowego szlaku kartelu. Jednocześnie pojawiają się sygnały, że tytuł może wkrótce zniknąć z platformy... Warto więc w ten weekend sięgnąć po tę ukrytą perełkę, bo to tytuł, o którym długo nie zapomnicie. 

Earl Stone, samotny i przyciśnięty do muru, zgadza się na kursy, które na początku wyglądają jak ratunek w ostatniej chwili: wystarczy wsiąść do samochodu i dojechać na miejsce. Z czasem okazuje się, że to nie niewinna fucha, lecz praca kuriera narkotykowego działającego dla meksykańskiego kartelu. Im lepiej sobie radzi, tym większa staje się skala przewożonych ładunków, a ryzyko rośnie niemal z każdym kolejnym zleceniem.

Ten sam rytm czuć po drugiej stronie barykady. Sprawa zaczyna interesować DEA, a agent Colin Bates dostaje zadanie, które w kinie sensacyjnym zwykle pachnie pewnym triumfem. Tutaj jednak tropienie „tajemniczego przemytnika” jest jak próba uchwycenia cienia: im bliżej prawdy, tym wyraźniej widać, że stawką nie jest jedynie zatrzymanie kolejnego trybiku w wielkiej machinie, ale spotkanie z człowiekiem, który dawno zaniedbał najważniejsze relacje. W roli Batesa występuje Bradley Cooper.

Obsada jak dobrze skrojony garnitur i fabuła, która uderza w czuły punkt

„Przemytnik” ma klasę kina, które nie potrzebuje ozdobników, bo emocje są tu szyte gęstym ściegiem. Obok Clinta Eastwooda na ekranie pojawiają się m.in. Laurence Fishburne, Michael Peña, Dianne Wiest, Taissa Farmiga, Andy Garcia oraz Ignacio Serricchio. To zestaw nazwisk, który działa jak perfekcyjnie zbalansowana stylizacja: każda postać ma wyrazisty ton, ale żadna nie kradnie całości.

Ważny jest też kontekst powstania filmu. Scenariusz napisał Nick Schenk, a historia została zainspirowana artykułem „The Sinaloa Cartel’s 90-Year-Old Drug Mule”. Ta inspiracja nie jest jedynie ciekawostką z metryki produkcji. W samym sercu opowieści stoi pytanie o cenę spóźnionych decyzji: o to, co zostaje, gdy łatwe pieniądze przestają błyszczeć, a człowiek orientuje się, że przez lata nie było go tam, gdzie powinien.

To może być seans „na teraz”, bo zniknięcie ma wisieć w powietrzu

Widzowie w Polsce już okrzyknęli „Przemytnika” jedną z perełek w filmografii Eastwooda, a Netflix znów kieruje na niego uwagę. Jednocześnie część informacji krążących wokół tytułu brzmi jak dyskretne ostrzeżenie: film ma być dostępny tylko przez ograniczony czas. Pojawia się komunikat, że może wkrótce zniknąć z platformy, ale bez konkretnej daty.

W praktyce oznacza to jedno: jeśli ten tytuł od dawna czekał na liście „do obejrzenia”, lepiej nie odkładać go na bliżej nieokreślone później. „Przemytnik” działa najlepiej w spokojny wieczór, kiedy jest przestrzeń na kino, które nie tyle ogłusza, co zostawia po sobie elegancki, niepokojący ślad - jak zapach perfum, który wraca jeszcze długo po wyjściu z pokoju.